هارمونی

در این دورة آموزشی، هدف، فراگیری اصولِ به‌کارگیری اصوات به صورت مجموع و هم‌زمان است. دانستن مبانی به‌کارگیریِ آکوردها در موسیقی کلاسیک، مستلزم شناخت و درکی عمیق از تمامی جنبه‌های تاریخی و فرهنگی موسیقی غرب و شیوه‌های تفکرِ رایج در فاصلة سال‌های ۱۶۰۰ تا ۱۸۵۰ میلادی در مورد آهنگسازی چند صدایی (پُلی فونیک و هُموفونیک) خواهد بود.
هارمونی در شکل گیری موسیقی غرب نقشی اساسی داشته و با اینکه ریشه‌های پیدایش خود را در پُلی‌فونی نویسیِ قرن‌های پیش از سال ۱۶۰۰ میلادی جستجو می‌کند، در بخش بزرگی از ادبیات قرن‌های پیش‌تر (و حتی دورة معاصر) اهمیت و چیرگی خود را در قوام بخشیدن به بافتی از موسیقی که به عنوان موسیقی هُموفونیک از آن یاد می‌شود، به اثبات رسانیده است. فراگیری دانش هارمونیِ رایج در سده‌های ۱۷ تا ۱۹ حتی در درک شیوة شکل‌گیریِ نوعی از موسیقی که تحت عنوان موسیقی مُدرن (معاصر) از آن یاد می‌شود نیز کارآمد بوده و به هنرجو نشان می‌دهد که چگونه بسیاری از موازینِ آفرینش در این نوع از موسیقی با گرایش به تقابل و سرپیچی از روندِ رایج در دوره‌های پیشین به ثمر رسیده‌اند.
شاید بتوان گفت هارمونی بنیادی‌ترین مبحث در زمینة آهنگسازی، رهبری و نوازندگی بوده و هنرجو بدون فراگیریِ آن در درک علوم دیگری مانند کُنترپوان و فُرم و اصول آهنگسازی با دشواری مواجه خواهد شد.

 

                              مدرس : محمدحسین حمیدی