نقاشی ایرانی (نگارگری)

نگار در ادبیات عرفانی ما به معنای ذات باریتعالی است و در ادبیات عاشقانه نیز به معنای معشوق است. هنر نگارگری ایرانی به روشها و سبکی از نقاشی ایرانی اطلاق میشود که در برگیرنده مفاهیمی چون روح و رسیدن به عالم معنی و جاودانگی با نگرش حقیقت گرا و هنر قدسی است.
در این هنر نگارگر، تصویر کننده جلوه حق است و در حقیقت نگارگر آنچه را که در پرده خیال می بیند به تصویر می کشد.
آموزش مفردات بدن انسانی، پوشش ها، آدمک ها و بیان حالات هیبت انسانی و تکوین آن، پلان بندی، قلم گیری، رنگ سازی و رنگ گذاری و… از سرفصلهای آموزشی در این دوره می باشد.

                                                                                                مدرس :  فهیمه هندی

 

 

 

no images were found