اُرکستراسیون

آمیختگی رضایت‌بخش میان صدای سازهای گوناگون در یک اُرکستر، نتیجة تلاش و ممارست پی‌گیرانه و مطالعة متمادی آهنگساز در زمینة شیوه‌ها و امکاناتِ گوناگونِ برهم‌کُنش میان آنها است.
آهنگساز پس از در اختیار داشتن دانشی ژرف از توان و تکنیک‌های گوناگونِ اجراییِ سازهای موجود در اُرکستر (سازشناسی)، اقدام به گزینش ساز نموده و در راستای به گوش رسیدنِ بخش‌های مهمِ اثر خود، ترکیب و حضور همزمان سازهای گوناگون را به دقت مورد بررسی قرار می‌دهد. شناخت ویژگی‌های بارز هر یک از گروه‌های سازی در یک اُرکستر، حضور و یا عدم حضور یک ساز در یک بافت معین، تعیین قدرت دینامیکیِ اجرای سازها با توجه به رجیستر صوتی و نیز همراهی سازهای دیگر، امکان اجراییِ ملودی و نیز تناسب آن با شخصیت صوتی ساز مورد نظر، چیدمان آکوردهای یک هارمونی با توجه به فضا و بافت اثر و… همگی از نکاتی هستند که آهنگساز با ممارست و مطالعة پی‌گیرانه در زمینة اُرکستراسیون در آنها تبحر می‌یابد.

 

 

           مدرس : استاد احمد پژمان